مرد بی‌خاصیت


+ آیا آزادی بیان یعنی همه چیز؟

قضیه این است: پل استر که قرار بود به خاطر انتشار کتاب تازه‌اش، به ترکیه برود، هفته گذشته اعلام کرد که در اعتراض به نقض آزادی بیان در ترکیه، از سفر به این کشور خودداری می‌کند. بعد به یک‌باره نخست وزیر ترکیه که این روزها حسابی یابو ورش داشته و فکر می‌کند حالا که گوش‌هایش به‌سان درازگوشان دگر حسابی دراز شده خطاب به پل استر نازنین می‌گوید: "بیائید یا نیائید چه فرقی برای ما می‌کند؟! خیال می‌کنید که حرمت و حیثیت ترکیه از بین می‌رود؟ ... به نظر شما اسرائیل دولتی دموکراتیک است و به آزادی بیان و تمام آزادی‌های فردی احترام می‌گذارد؟ پس باید بگویم که شما فرد بسیار نادانی هستید!"  و این اشاره آقا رجب را می‌ساند به سفر دو سال پیش استر است به اسراییل. اما استر در پاسخی دندان‌شکن (که این‌بار بنده حقیر معتقدم استر اشتباه کرده چراکه دندان‌های آقا رجب را باید شمرد نه شکست) اعلام می‌فرماید: "نخست وزیر ترکیه می‌تواند هرچه دلش می‌خواهد درباره اسرائیل بگوید، اما واقعیت این است که در اسرائیل آزادی بیان وجود دارد و در این کشور هیچ نویسنده و روزنامه‌نگاری زندانی نیست". پل استر با استناد به اسناد "انجمن قلم بین‌المللی" (پن) می‌نویسد که در حال حاضر در ترکیه حدود صد نویسنده زندانی هستند.

اولن آقای نخست وزیر آمدن یا نیامدن استر حرمت ترکیه را از بین نمی‌برد ولی حیثیت شما را به باد خواهد داد ثانین اسراییل متجاوز است اما به حقوق دیگران و نه به حقوق ملت خودش (چنانچه اساسن کردها را به عنوان بخشی از ملت ترکیه به حساب بیاورید) و ثالثن سوال‌های بیشماری برای من باقی مانده که مهمترین‌شان به شرح ذیل است:

-          این که معتقد باشیم در کشوری آزادی بیان هست به معنای تایید تمامی سیاست‌های آن کشور است؟

-          این که با استناد به آمار و ارقام نشان دهیم در کشوری آزادی بیان نیست و در کشوری دیگر که هزار چیز نادرست هست آزادی بیان هم هست؛ لزومن به این معناست که نادانیم؟

آیا نخست وزیر کشوری که یک مشت نادانِ نادان‌تر از خودش کلی باد به غبغب‌اش انداخته باشند که مثلن مدل حکومتی شما را مناسب برای سایر کشورهای منطقه می‌دانیم حق دارد هر غلطی که خواست بگویید؟

نویسنده : علی جولا ; ساعت ٦:٢٢ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳٩٠/۱۱/۱٥
comment نظرات () لینک