مرثیه‌ایی برای سرزمین زنوبیا

 

«اگر قدرت مطلق، قطعن به فساد کشیده می‌شود، چه بر سر خدا رفته است؟»

جورج داکون

 

شاید به سبب آن‌که زمانی در سوریه مشغول به کار بوده‌ام نسبت به تحولات این منطقه بیش از حد معمول حساس‌ام. سه سال در کشوری که مشتی آهنین و استبدادی تمام عیار آن را به یکی از امن‌ترین سرزمین‌های خاورمیانه مبدل کرده بود را در کمال آسایش گذرانده و نسبت به تاریخ و تمدن آن سرزمین کهن علاقمند شدم. اما اینک از دیدن این همه خشونت برای بدست آوردن آزادی و این همه سبوعیت در سرکوب آن براستی برخود می‌لرزم. از نظر من و در شرایط فعلی مشکل سوریه بودن یا نبودن اسد نیست، مشکل خون‌های فراوان ریخته شد بر زمین است. به جد معتقدم، با یا بدون اسد سوریه رنگ آرامش و آزادی را به خود نخواهد دید. با اسد مطمئنن سوریه به آزادی نخواهد رسید چرا که وی به لحاظ ریشه‌های قومی متعلق به اقلیتی است که در مقایسه با سایر اقلیت‌های سوریه بیشترین آسیب را از اکثریت دیده است و صندوق رای کابوس این اقلیت است. بدون اسد نیز با اطمینان می‌توان گفت کشته‌های فراوان مخالفین بزرگترین سد راه دمکراسی در آن دیار است چرا که آدمی هر چیزی را که با خون خویش بدست آورد، آن را از دست نخواهد داد مگر با از دست دادن جان خود یا گرفتن جان دیگری.

نقل قول مشهوری از بنجامین فرانکلین وجود دارد که می‌گوید: «کسانی که حاضر به جان‌فشانی در راه آزادی نیستند، لیاقت آن را ندارند.» گرچه به صحت انتساب آن به بزرگ‌مردی چون فرانکلین مشکوک‌ام – چرا که سلوک سیاسی وی در دوران نبردهای استقلال آمریکا با این گفته هم‌خوانی ندارد – و گمان می‌کنم در صورتی که این گفته واقعن از وی باشد منظورش از جان‌فشانی، تلاش و کوشش بی‌شائبه و نه جان دادن یا گرفتن باشد؛ اما با تمام احترامی که برای فرانکلین قائلم معتقدم: هیچ چیزی ارزشی والاتر از جان آدمی ندارد ولو آزادی.

 

 

پ.ن: تصویر مربوط به عکسی است که چند سال پیش از استادیوم (مسرح) باستانی شهر بصری‌الشام در جنوب دمشق گرفته‌ام. گرچه این شهر در منطقه دروزی‌نشین سویدا واقع شده و نسبت به سایر نواحی سوریه آرام‌تر است اما کسی چه می‌داند شاید مثل قلعه باشکوه الحصن شهر حمص یا قلعه فراموش نشدنی مرکز شهر حلب، آن‌جا نیز به کانون جنگ و درگیری تبدیل شود.

 

/ 3 نظر / 12 بازدید
کامران

این ایام تلخ جز سوی شیطانی آدمی چیز دیگری نمی توان دید .هرچه می کنم نمی توانم ذره ای از سوی فرشته آسا بینم .دل دیدن تلویزیون را ندارم وقتی مصیبت های سوریه را نشان می دهد .

شیخ نهایی

بله متاسفانه ، در مورد سوریه باهات موافقم ! شاد باشی

علی

این جمله جورج داکون، خیلی داره به فکرم میندازه....جدا چه بر سر خدا رفته؟ نظر شما چیه؟