به بیان بارکر

 

 

هجونویس می‌گوید خنده نشانِ سلامتی است. درست به عکس، خنده ما را مسموم کرده است.

 

***

 

جوامعِ در حال مرگ می‌خندند...

 

***

 

ردّ و طردِ خنده به معنای آن نیست که حالتی نزار و فلاکت‌بار به خود بگیریم. تراژدی نزار و فلاکت‌بار نیست.

 

***

 

آن‌ها به خود جرأت می‌دهند – منظورم کسانی ست که ما را می‌خنداند – که بگویند بدون وجود آن‌ها، ما افسرده و مأیوس می‌شویم. تراژدی یأس‌آور نیست؛ و از آن‌رو که تراژدی در جهانِ مرگ وجود دارد، ناگزیر به این نتیجه می‌رسیم که مرگ یأس‌آور نیست...

 

هوارد بارکر - مرگ، آن یگانه و هنر تئاتر – ترجمه‌ی علیرضا فخرکننده

 

/ 2 نظر / 17 بازدید
فاطمه

خنده باعث شادی نمیشود، وحتی اگر هم بشود،شادی چیزِ زیبایی نیست.همان چیزیست که بین من ومن فاصله می اندازد:چیزی ست برای فرار از خویشتن. گاهی به آدم های شوخ و خندان نگاه می کنم،و هیچ عمقی توی چهره شان نمیبینم. مگس های بازار خوشحالند ومیخندند،و تو را از هرسو می گزند.اما سرنوشت تو مگس تاراندن نیست، پس به تنهایی ات پناه بیاور.

فاطمه

هنوز شادی ای که زیبا باشه رو پیدا نکردم.شاید شما پیدا کردین ومیگین،اما من نه.