انتقام، گناه، عشق

 

 

5. داخلی. بخشِ مراقبت‌های ویژه‌ی کلینیک عمومی. روز

 

پاول – با ریش بلند، موی تقریبن بلند و لباسی سفید – به حالتِ نصفه‌نیمه روی تختِ بخشِ مراقبت‌هایی ویژه‌ی کلینیکِ جمع و جوری نشسته. او را به ماسکِ اکسیژن متطل کرده‌اند و سِرُمی به بازوی چپ‌اش و الکترودهایی به سینه‌اش وصل شده است. خطِ سبزِ منفصلی روی مانیتوری بالا و پایین می‌جهد.

 

(صدای پاول به صورتِ نریشن) پس این اتاقِ انتظارِ مرگ است؟ این لوله‌های مسخره، این سوزن‌ایی که از بازوام رد شده؟ ... {به اطراف نگاه می‌کند. بیماران وخیم دیگری نیز، هم‌چون او، آن‌جا هستند؛ بسیاری از آن‌ها در آستانه‌ی مرگ‌اند.} من در این باشگاهِ پیش از مرگ چه می‌کنم؟ با اونا باید چه کنم؟ {به پیرزنِ چاقی نگاه می‌کند که تنفس‌اش باعث می‌شود بادکنک لاستیکی کنار تخت‌اش پُر و خالی شود.} با این زن که غده‌ی سرطانی داره معده‌ش رو نابود می‌کنه... {سپس برمی‌گردد و به مردِ جوانی نگاه می‌کند که سرش باند پیچی شده است.}... یا با این مرد که در حال مستی از پنجره‌ی طبقه‌ی سوم به پایین پرت شده؟ {چشمان‌اش را می‌بندد.} دیگه نمی‌دونم از کجا شروع شد... {چشمان‌اش را باز می‌کند.}... یا کِی قراره تموم بشه. {روی‌اش را برمی‌گرداند تا به بیماران نگاه کند.} می‌گویند همه‌ی ما در لحظه‌ی مرگ بیست و یک گرم از وزن بدن‌مان را از دست می‌دهیم. همه‌ی ما، درست بیست و یک گرم... وزن یک مشت سکه‌ی پنج سنتی، وزن یک مرغِ مگس، وزن یک قطعه شکلات... { به زنِ جوانِ بی‌هوشی نگاه می‌کند.} چه کسی زودتر بیست ویک گرم‌ش رو از دست می‌ده؟ اون که توی کماست... {پاول با بهت منظره‌ی پیش از مرگ را تماشا می‌کند.}... یا من؟

 

 

188. داخلی. بخشِ مراقبت‌های ویژه‌ی کلینیک عمومی. روز

 

بازهم پاول را هم‌چون پلانِ 5، در بخشِ مراقبت‌های ویژه می‌بینیم که بیمارانِ رو به موت او را احاطه کرده‌اند.

 

(صدای پاول به صورتِ نریشن) ما چند بار زندگی می‌کنیم؟ چند بار می‌میریم؟ {به اطراف‌اش نگاه می‌کند. به زنِ سرطانی و مردِ پانسمان شده که با وحشت به او خیره شده، نگاه می‌کند.} موقع مرگ، بیست و یک گرم از دست می‌دیم.

 

/ 2 نظر / 11 بازدید
سارا

فقط ۲۱ گرم.تنها چیزی که ما از مرگ واقعن میدونیم. جدان چی رو از دست میدیم؟

کامران

این فیلم رو خیلی دوست دارم .بازی عالی شون پن تکان دهنده است .سکانس داخل رستوران که توضیح شرایطی است تا دوتا آدم به هم برسند هم معرکه است .این فیلم رو خیلی خیلی دوست دارم .