پایان من در آغاز من است

 

آن‌چه آغاز می‌نامیم اغلب پایان است

            و به سرانجام رساندنِ یک پایان، بنا نهادنِ یک آغاز است.

پایان جایی‌ست که از آن‌جا شروع می‌کنیم.

 

هر عبارت و هر جمله‌ایی پایانی و آغازی‌ست،

            همین‌طور هر نوشته‌‌ی یک سنگِ قبر.

و هر نبردی و حرکتی گامی است به سوی دفاعی، به حمله‌ای، یورشی به گلوگاه دشمن

             یا به سنگ‌نبشته‌ایی مبهم: و جایی‌ست که از آن‌جا شروع می‌کنیم.

                       

ما با محتضران می‌میریم:

            بنگر! آنان رخت برمی‌بندند و ما با آنان رهسپار می‌گردیم.

ما با مردگان زاده می‌شویم:

            بنگر! آنان برمی‌گردند و ما را با خود به دنیا می‌آورند.

                       

عمرِ گلِ سرخ و عمرِ درختِ سرخ‌دار

            به یک اندازه است.

ملت بدون تاریخ را از زمان رهایی نیست،

            زیرا تاریخ، تکرار مکرر لحظاتِ بی‌زمان است.

 

تی. اس. الیوت – بخشی از شعر بلند "چهار کوارتت" (چهار چارگانه)

 

/ 1 نظر / 36 بازدید
شیخ نهایی

درود بر شما ، زیبا بود ، اگر چه عقل ناقص شیخ خیلی به معقولات قد نمیدهد ، ولی به هر حال لذت بردیم . شاد باشید