علیه درام: گفتاری در ستایش سزار!

 

«می‌خواهم شخصیت یک انسان را با حذف همه‌ی شگردهای دراماتیک به تصویر درآورم، می‌خواهم بدون ترسیم زیروبم‌های دراماتیک، مردم را وادارم تا زندگی را حس کنند.»

یاسوجیرو ازو – در گفت و گو با دانلد ریچی – ازو به روایت ازو – نوشته‌ی دانلد ریچی

 

«داستان‌های دراماتیک باید دور ریخته شوند، چرا که چیزی برای سینما ندارند. به گمانم کسی که می‌کوشد تا با فیلم، عملی دراماتیک انجام دهد، شبیه به کسی است که تلاش می‌کند از ارّه به جای چکش استفاده کند. اگر هنر درام مانع نشود، سینما رسانه‌ای حیرت‌آور خواهد بود.»

روبر برسون – گفت‌وگو با جیمز بلو – ژوئن 1965

 

«تصمیم قطعی من، "رومانتیسم زدایی" از فیلم است. برآنم که به آدمیان بیاموزم به زندگی روزانه و رویدادهای آشنا، با همان شوقی بنگرند که کتابی را می‌خوانند.»

چزاره زاواتینی – تاریخ سینمای هنری – نوشته‌ی انو پاتالاس و اولریش گرگور – ترجمه‌ی هوشنگ طاهری

/ 3 نظر / 14 بازدید
علی

میشه راجع به مفهوم "رومانتیسم زدایی" قدری توضیح بدید ؟

علی گوهری

گفتگوی اولو خوندم و باز خوندم به خودم گفتم وای پسر یعنی نسانی، بدون شخصیت دراماتیک؟! شدنی یا ناشدنی به کنار...باید کاراکتر وحشتناکی از آب در اومده باشه

احسان م

با این همه از اینکه تقریباً همۀ رمانهایی که تابه‌حال نوشته شده‌اند، زیاده از حد تابع قواعد وحدت عمل هستند، تأسف می‌خورم. منظور من آن است که در مغز و هستۀ آنها سلسلۀ واحدی از کنشها و رویدادها وجود دارد که به طور علّی به هم مربوطند. این رمانها مثل خیابان تنگی هستند که کسی شخصیتهایش را به ضرب تازیانه به جلو می‌راند. تنش دراماتیک، بلا و مصیبت واقعی رمان است، زیرا این تنش همه‌چیز را تغییر می‌دهد...رمان نباید شبیه مسابقه دوچرخه‌سواری بشود بلکه باید مثل ضیافتی باشد با غذاهای بسیار این را امروز توی رمان جاودانگی کوندرا دیدم..دیدم یک جورایی مکمل پست شماس