پرونده‌ای برای شام آخر - 7

 

شام آخر به روایت فریدا کالو

 

 

شام آخر اثر نقاش سورئال مکزیکی، فریدا کالو (اینکه کالو، سورئالیست بوده است مورد توافق همگان می‌باشد؛ تنها مخالف این نظر خود فریدا است: "من سورئالیست نیستم؛ این درست نیست؛ من هرگز رویاها را  نقاشی نکرده ام؛ آنچه که من نقاشی کرده ام واقعیت خود من است"). این نقاشی همچون اغلب کارهای "کالوی رنج کشیده" در حقیقت پرتره‌ایست از خود او. فریدا درباره علت پرداختن به خود، در کتاب خاطراتش جمله‌ای تکان دهنده دارد: "خودم را نقاشی می کنم، چون اغلب تنها هستم و چون خودم را از همه بیشتر می‌شناسم ... کسی جز من پیدا نشده بود تا زیبایی من را در وجودم کشف کند.کسی مرا آن طور که بودم نمی دید... ". در سال 2002 فیلمی بر اساس زندگی پیچیده و چند بعدی کالو با نام «فریدا» ساخته شد، بازی تحسین برانگیز سلما هایک بازیگر مکزیکی- لبنانی در نقش فریدا کالو نامزدی اسکار را برای وی به ارمغان آورد.

"در تاریخ هنر، فریدا تنها کسی است که توان شکافتن سینه و قلب و گفتن حقیقت بیولوژیکی و این را که در آن چه احساس می‌کند، دارد."  آندره برتون

"امیدوارم رهایی لذت بخش باشد و امیدوارم هرگز باز نگردم." فریدا کالو درست چند روز پیش از مرگش

/ 2 نظر / 35 بازدید
کامران

"امیدوارم رهایی لذت بخش باشد و امیدوارم هرگز باز نگردم." .....

جهان وطن

"من سورئالیست نیستم؛ این درست نیست؛ من هرگز رویاها را نقاشی نکرده ام؛ آنچه که من نقاشی کرده ام واقعیت خود من است" اگر همین جمله را دختری در این زمانه بگوید می گویند دارد پز روشنفکری می دهد. اما حقیقت اینست که دخترهای زیادی در جامعه ما بوده اند و خواهند بود که بی آنکه فریدا ها را بشناسند، بی آنکه حتی سواد خواندن داشته باشند و بدون اینکه بدانند چه گوهری بوده اند پای دار قالی و پلاس و گلیم و ... درونشان را به تارها بافته اند و گره زده اند و بعد هم از زمین ناپدید شده اند. دیدم که میگم.